ماده 149

ماده 149 مالیات مستقیم

وضعیت:معتبر (دائمی- دارای تغییرات یا الحاقات)
مرجع:مجلس شورای اسلامی
تاریخ تصویب:۱۳۹۴/۰۴/۳۱
تاریخ اجرا:۱۳۹۵/۰۱/۰۱

متن ماده

ماده 149 ـ آن قسمت از دارایی‌های استهلاک‌ پذیر که بر اثر به‌ کارگیری یا گذشت زمان یا سایر عوامل و بدون توجه به تغییر قیمتها ارزش آن تقلیل می‌یابد و همچنین هزینه‌های تأسیس، قابل استهلاک بوده و هزینه استهلاک آنها جزء هزینه‌های قابل قبول مالیاتی تلقی می‌شود. مقررات مربوط به استهلاک‌های دارایی‌های استهلاک‌ پذیر شامل جداول استهلاک‌ها و چگونگی اجرای آن با رعایت استانداردهای حسابداری توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می‌شود و ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این قانون به‌ تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد. تبصره 1ـ افزایش بهای ناشی از تجدید ارزیابی دارایی‌های اشخاص حقوقی، با رعایت استانداردهای حسابداری مشمول پرداخت مالیات بر درآمد نیست و هزینه استهلاک ناشی از افزایش تجدید ارزیابی نیز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمی‌شود. در زمان فروش یا معاوضه دارایی‌های تجدید ارزیابی شده، مابه‌التفاوت قیمت فروش و ارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی در محاسبه درآمد مشمول مالیات منظور می‌شود. آیین‌نامه اجرائی این تبصره درمورد نحوه تجدید ارزیابی، فروش و استهلاک دارایی‌های تجدید ارزیابی شده و سایر الزامات و ترتیبات اجرائی که با رعایت استانداردهای حسابداری تهیه می‌شود، به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی ظرف مدت ‌شش‌ ماه از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این قانون (1 /1 /1395) به‌ تصویب هیأت وزیران می‌رسد.  تبصره 2ـ در صورتی که بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوب‌المنفعه شدن ماشین‌آلات، زیانی متوجه مؤسسه گردد، زیان حاصل معادل ارزش مستهلک نشده دارایی منهای حاصل فروش (در صورت فروش) یکجا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال است. حکم این تبصره در مورد دارایی‌های تجدید ارزیابی شده نسبت به ارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی جاری است.

آیین‌نامه‌ها و بخشنامه‌ها

سوابق قانونی

ماده واحده قانون اصلاح قانون مالیات های مستقیم مصوب 1394/04/31
مشاهده متن
تاریخ تصویب: ۱۳۹۴/۴/۳۱
مجلس شورای اسلامی — بند 39

به موجب بند 39 ماده واحده قانون اصلاح موادی از قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1394/4/31، متن ماده جایگزین شده است.

قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 (متن مصوب اولیه و بدون اعمال اصلاحات و الحاقات)
مشاهده متن
تاریخ تصویب: ۱۳۶۶/۱۲/۳
مجلس شورای اسلامی — ماده 149

ماده 149 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/3: در تشخیص درآمد مشمول مالیات محاسبه استهلاکات دارایی و هزینه های تاسیس و سرمایه ای با رعایت اصول زیر انجام میشود: 1 - آن قسمت از دارائی ثابت که بر اثر استعمال یا گذشت زمان یا سایر عوامل بدون توجه به تغییر قیمتها ارزش آن تقلیل مییابد قابل استهلاک ‌است. 2 - ماخذ استهلاک، قیمت تمام شده دارائی میباشد. 3 - استهلاکات از تاریخی محاسبه میشود که دارائی قابل استهلاک آماده برای بهره‌ برداری در اختیار مؤسسه قرار می گیرد. در صورتیکه دارائی ‌قابل استهلاک باستثناء فیلمهای سینمائی وارده از خارج کشور که از تاریخ اولین نمایش قابل استهلاک خواهد بود، در خلال ماه در اختیار مؤسسه قرار ‌گیرد، ماه مزبور در محاسبه منظور نخواهد شد. در مورد کارخانجات دوره بهره‌ برداری آزمایشی جزء بهره‌ برداری محسوب نمیگردد. 4 - هزینه‌ های تأسیس از قبیل مخارج ثبت مؤسسه، حق مشاوره و نظایر آن و هزینه‌ های زائد بر درآمد «‌دوره قبل از بهره ‌برداری آزمایشی» جز در ‌مواردیکه ضمن جدول مقرر در ماده 151 این قانون تصریح خواهد شد حداکثر تا مدت ده سال از تاریخ بهره ‌برداری بطور مساوی قابل استهلاک ‌است. 5 - در صورتیکه بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوب ‌المنفعه شدن ماشین آلات زیانی متوجه مؤسسه گردد زیان حاصل معادل ارزش ‌مستهلک نشده دارائی منهای حاصل فروش (‌در صورت فروش) یکجا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال میباشد. تبصره - در مورد محاسبه مالیات تهیه ‌کنندگان فیلمهای ایرانی که در ایران تهیه میشود قیمت تمام شده فیلم در سال اول بهره‌ برداری و در صورتیکه درآمد فیلم تکافو نکند در سالهای بعد در محاسبه درآمد مشمول مالیات منظور خواهد شد.

ماده 149 مالیات مستقیم - سامانه مالیاتی دهناد